«Ένα Δράμι Δύναμης» του
Γεωργίου Ελ. Τζιτζικάκη

Εκδόσεις Ωκεανίδα

 

«Ευχή σ’ το δίνω, μη βρεθείς στην ανάγκη των ξένων… Μόνο η μάνα σου και ο πατέρας σου είναι δικοί σου άνθρωποι· κι αν κάνουν κάποτε μια χαζομάρα, βρες το κουράγιο και συγχώρεσέ τους, γιατί οι ξένοι, να το θυμάσαι, οι ξένοι είναι πιο παγωμένοι κι από τους χειρότερους κακούς». Καστοριά ‐ Βόλος ‐ Χανιά ‐ Αθήνα, το οδοιπορικό επιβίωσης ενός παιδιού στους δρόμους. Με άλλο όνομα τον φώναζε η μάνα του, η Καλλιόπη, με άλλο τον έμαθε η νύχτα να απαντά. Ο ήρωάς μας θα δώσει τη μεγαλύτερη μάχη του για να κρατήσει ζωντανό το παιδί που κουβαλά κρυμμένο μέσα του. Ποτέ δεν ξέχασε το άδικο που τον στιγμάτισε, και σήμερα, χρόνια μετά, το ίδιο αγρίμι μέσα του ζητά να αναμετρηθεί με την κόλαση για να βρει λύτρωση και ελπίδα για αγάπη. Όταν τα ’χεις χάσει όλα, όταν όση δύναμη κι αν έχεις νιώθεις πως δεν αρκεί, κάνεις κουράγιο, τόσο πολύ κουράγιο, που ούτε κι εσύ ο ίδιος δεν πιστεύεις στις αντοχές σου∙ εκείνες τις στιγμές όμως, μονάχα ένα δράμι δύναμης σου λείπει για να συμπληρώσεις την ισχύ σου, να αντεπιτεθείς και ν’ αλλάξεις ολόκληρη τη ζωή σου.
Μονάχα ένα δράμι…

 

 

Κέιμενο; Αγγελική Κατσιμάρδου
Επιμέλεια: Χρύσα Βασιλείου

«Ένα δράμι δύναμης» είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του Γεωργίου Ελ. Τζιτζικάκη από τις Εκδόσεις Ωκεανίδα και, πιστέψτε με, θέλει πολλά δράμια δύναμης για να το διαβάσεις και κανένα για να το λατρέψεις.

Πρόκειται, κατά την γνώμη μου, για ένα ιδιαίτερο και μοναδικό βιβλίο στην ελληνική λογοτεχνία, ένα από εκείνα τα βιβλία που σπάνια γράφονται και ακόμα πιο σπάνια εκδίδονται. Ένα βιβλίο σκληρό αλλά, κατά έναν μοναδικό τρόπο και τρυφερό, καθώς η αγάπη λιώνει και τις πιο παγωμένες και καρδιές.

Ο Λάμπρος, γνωστός ως «Νο» ή «Νόουτοκ», είναι «γορίλας» της νύχτας. Όχι ένας απλός «μπόντιγκαρντ» ή «πορτιέρης», αλλά ένας επαγγελματίας… για όλες τις δουλειές. Ο άνθρωπος για όλες τις βρωμοδουλειές, ακόμα και για φόνο, που θα προσπαθήσει, ανεπιτυχώς, να ξεφύγει από τα πλοκάμια της νύχτας. Όταν όμως η καρδιά του χτυπήσει για ένα κορίτσι και μπουχτίσει από την σαπίλα της νύχτας, τότε θα βγει στην επιφάνεια ο πραγματικός του εαυτός… Ο χειρότερός του εαυτός, που ούτε τα αφεντικά του και οι άλλοι «συνάδελφοι» δεν θα μπορούσαν να διανοηθούν. Και το «πανηγύρι» θα ξεκινήσει.

Το μήνυμα αυτού του βιβλίου όμως σίγουρα δεν είναι το «η αγάπη όλα τα νικά», γιατί στην πραγματική ζωή η αγάπη δεν είναι ικανή να υπερνικήσει και να κυριαρχήσει στο μίσος , στον φθόνο και στα ανθρώπινα πάθη. Αντιθέτως, τα φουντώνει.

Ο Γιώργος Τζιτζικάκης διαφοροποιήθηκε δραματικά από το προηγούμενο βιβλίο του και αποφάσισε να δημιουργήσει ένα τόσο ξεχωριστό βιβλίο, που ειλικρινά δεν κατάλαβα εάν είχε σκοπό να προκαλέσει, να σοκάρει ή να διεγείρει το μυαλό μας. Σε κάθε περίπτωση, τα κατάφερε και τα τρία. Με έκανε να δω την νύχτα με άλλο μάτι, με θύμωσε, με λύπησε, με φόβισε, αλλά και με όπλισε με αποφασιστικότητα για να αντιμετωπίσω τα γεγονότα και κουράγιο για να φτάσω μέχρι το τέλος.

Σ’ αυτό το βιβλίο κυριαρχούν η βία, τα ναρκωτικά, η πορνεία, η απάτη, η έλλειψη εμπιστοσύνης, η διπροσωπία· κι αν νομίζετε ότι όλα αυτά γίνονται για το χρήμα, τότε θα πρέπει να το σκεφτείτε καλύτερα – γιατί το νούμερο ένα ζητούμενο, ο διακαής πόθος των νονών της νύχτας είναι η δύναμη. Η εξουσία είναι αυτή η πλανεύτρα πόρνη, που άγει και φέρει τα αρσενικά, που τα τυλίγει στα δίχτυα της και τα κουμαντάρει. Στο όνομά της θα πραγματοποιηθούν όλες οι ανομίες και τα εγκλήματα.

Ο ήρωάς μας όμως θα μείνει ανεπηρέαστος. Ο «Νόουτοκ» θα αναγεννηθεί σαν τον Φοίνικα από τις στάχτες του και απλά θα φτάσει σε ένα σταυροδρόμι, όπου ο ένας δρόμος οδηγεί πιο βαθιά στον βούρκο και ο άλλος στην λύτρωση, στην ελευθερία, στην δυνατότητα να αποφασίζει αυτός για την ζωή του.

Ένα άλλο στοιχείο που αναλύεται σε αυτό το βιβλίο, μέσω του κεντρικού ήρωα, είναι η διττότητα του χαρακτήρα των ανθρώπων. Οι άνθρωποι δεν γεννιούνται καλοί και κακοί και δεν χρειάζεται να μεγαλώσουν σε ένα προβληματικό περιβάλλον για να έχουν ροπή προς το έγκλημα και την παρανομία. Το καλό και το κακό είναι μέσα μας και επιλέγουμε – συνειδητά πολλές φορές – ποιο θα ακολουθήσουμε. Ο Λάμπρος συνειδητά άφησε τον σκοτεινό εαυτό του να κυριαρχήσει και συνειδητά έπραξε ό,τι έπραξε. Πολλές φορές δε τον διακατέχει μια κυνικότητα, γιατί δείχνει να γνωρίζει και να αποδέχεται ως κάτι φυσιολογικό και απλό την απόφασή του αυτή να ακολουθήσει τον δρόμο της παρανομίας, αλλά ο ίδιος – μέσα στην παρανομία αυτή – διαθέτει και μια ιδιόμορφη τιμή.

Η μεγάλη έκπληξη, όμως, αυτού του βιβλίου δεν είναι μόνο η ρεαλιστικότητα της απόδοσης των χαρακτήρων και των καταστάσεων, αλλά ο τρόπος που ο συγγραφέας τα διατυπώνει όλα αυτά στο χαρτί. Πένα βαθιά και διεισδυτική, δεν παραθέτει μόνο τα γεγονότα, αλλά τα μετουσιώνει σε συναίσθημα και σχεδόν τα μπολιάζει στον αναγνώστη. Νομίζω ότι κανένας αναγνώστης δεν θα μπορέσει να μην επηρεαστεί από τις σκέψεις και τα συναισθήματα του ήρωα, που επιβεβαιώνοντας το παρατσούκλι του, θα τον παρασύρει με τον ατέρμονα εσωτερικό μονόλογό του σε μονοπάτια σκοτεινά, χαοτικά, αλλά και σε εκρήξεις αποφασιστικότητας και αυτογνωσίας.

Εάν ψάχνετε ένα ανάλαφρο βιβλίο, σίγουρα δεν είναι το βιβλίο σας. Εάν ψάχνετε ένα χαρούμενο βιβλίο, σίγουρα δεν είναι το βιβλίο σας. Εάν, όμως, θέλετε ένα αληθινό βιβλίο, που λέει τα πράγματα με το όνομά τους, τότε αρπάξτε το και μην το αφήσετε από τα χέρια σας, μέχρι να φτάσετε στην τελευταία σελίδα.

Βρείτε το βιβλίο Εδώ:

http://www.oceanida.gr/site/index.php?option=com_k2&view=item&id=781:ena-drami-dynamis&Itemid=119

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροReview: Πριν χαθεί η νύχτα
Επόμενο άρθροEffie’s World Part 7

«Η σχέση μου με τα βιβλία άρχισε από την προσχολική μου ηλικία. Εκεί που όλα τα παιδιά χαίρονταν που έκλεινε το σχολείο για διακοπές εγώ έκλαιγα. Καταλαβαίνω σε ποια κατηγορία κατατάσσομαι και δεν με πειράζει καθόλου. Λατρεύω το διάβασμα, αγαπώ να βλέπω σειρές, ταινίες και γενικώς οτιδήποτε με ταξιδεύει και με διδάσκει. Το διάβασμα είναι το όπλο του μυαλού και πρέπει όλοι μας να το χρησιμοποιήσουμε».

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz