Πόσες ἀλήθειες ὑπάρχουν ἄραγε; Μποροῦν νά ἐπιμεριστοῦν καί νά καλουπωθοῦν;

Ὅσο ἁπλοϊκά κι ἄν φαίνονται τά ἐρωτήματα καί προφανεῖς οἱ ἀπάντήσεις τους, ἐν τούτοις, εἶναι ἀδιαμφισβήτητο πως ὁ καθένας βιώνει τή δική του ἀλήθεια.

«Ἡ δική μου ἀλήθεια» μπαίνει σέ ὄνειρο καί ταξιδεύει μέ χωροχρονική κάψουλα γιά νά καταδείξει ὅτι οἱ ἐπιμέρους ἀλήθειες εἶναι ἡ ἐπιλεκτική πλάνη ἐλεγχόμενων συνειδήσεων. Στρέφει τά νῶτα στίς αὐτόκλητες αὐθεντίες καί ἀρέσκεται στούς αὐθεντικούς ζηλωτές τῆς που ἔχουν φροντίσει πρωτίστως νά γνωρίσουν τόν ἑαυτό τους. Ἐπιχειρεῖ νά ξυπνήσει μνῆμες καί νά ἐρεθίσει συναισθήματα ἀποκαλύπτοντας τά ἄρρητα που βρίσκονται στά ἐνδότερα τῆς ψυχῆς. Ἐκεῖ δηλαδή που εδράζεται ἡ ἀνασφάλεια, ὁ μιμητισμός, ἡ δουλοπρέπεια, ἡ ἀὐτοακύρωση. Ἐκεῖ ὅμως που βρίσκεται κι ὁ σεβασμός, ἡ ἀξιοπρέπεια, ἡ ἀνιδιοτέλεια καί ἡ παρρησία.

Σέ αὐτό τό ἐσωτερικό ψηφιδωτό ἀναζητεῖται ἑπομένως ὁ Κύριος που ἑρμηνεύει καί καθορίζει τίς ἐπιλογές μας. Ἄν αὐτός ὁ Κύριος εἶναι ὁ Ἑαυτός μας τότε ὑπάρχουν πολλές πιθανότητες νά βροῦμε τήν ἀλήθεια.

Αν ὄχι… Καλή ἀνάγνωση.

Κείμενο: Αγγελική Κατσιμάρδου

Διάβασα το βιβλίο «Η δική μου αλήθεια» του Διονυσίου Βελονάκη από τις εκδόσεις «Maradel Books» και σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.

Είναι γεγονός ότι κάθε άνθρωπος έχει την δική του αλήθεια και αναλόγως με τα πιστεύω του βλέπει και τα πράγματα. Αυτό θα μπορούσε να πει κανείς ότι ισχύει και γι’αυτό εδώ το βιβλίο. Ότι ο συγγραφέας, έχοντας τις δικές τους πεποιθήσεις, συγγράφει σε ένα πόνημα τις δικές τους σκέψεις, πιστεύω και αμφιβολίες.

Και αυτό είναι αλήθεια. Το θέμα όμως είναι ότι, λίγο ή πολύ, όλοι θα βρούμε ένα κομμάτι μας μέσα στο βιβλίο, μέσα σε αυτούς τους προβληματισμούς και όλοι μας θα αναγνωρίσουμε δικές μας ανησυχίες. Ανησυχίες για την ζωή, την κοινωνία, τους νέους, την πολιτική, την οικονομία.

Είναι ένα βιβλίο, που κάνει μια ιστορική αναδρομή στην ιστορία της Ελλάδας για να δείξει την ροή των πραγμάτων και τα γεγονότα που μας οδήγησαν στο σήμερα. Αρχίζει από την Αρχαιότητα και τον Σωκράτη και πως από το αρχαίο ελληνικό πνεύμα φτάσαμε στον νεοέλληνα. Οι Έλληνες έχουν μια βαριά ιστορία και παράδοση στην πολιτική και την κοινωνική διχόνοια. Και, φυσικά, και οι αρχαίοι μας φιλόσοφοι εκδιώχθηκαν και θανατώθηκαν για την αναζήτηση της αλήθειας. Γεγονός είναι ότι οι διεφθαρμένοι πολιτικοί και θρησκεία ήταν και είναι οι μεγάλοι εχθροί του Ελληνισμού.

Το βιβλίο περνάει στην Ρωμαϊκή κατοχή και στην αρχή λεηλασίας των αρχαιοτήτων μας. Στο Βυζάντιο και στα 550 περίπου χρόνια σκοταδισμού, για να προχωρήσει και πάλι στους δωσίλογους πολιτικούς του 1821, που σκότωσαν τους αγωνιστές και υποδούλωσαν σε ξένα συμφέροντα την Ελλάδα. Στην περίοδο της Τουρκοκρατία, που η εκκλησία απέκτησε αμύθητα πλούτη.

Στο βιβλίο θα διαβάσουμε για το Κυπριακό, την Νομισματική Ένωση, τα Ίμια, τις Γκρίζες ζώνες και τα φυσικά κοιτάσματα, την ελληνική γλώσσα και την αλλοτρίωση της, εξευτελίζοντας το μεγαλύτερο μας όπλο μας. Την Ελληνική, μαθηματική γλώσσα.

Η ιστορία έχει δείξει ότι οι Έλληνες δεν έχουν συνοχή. Ο Τσώρτσιλ είπε: Αν οι Έλληνες αποκτήσουν μόρφωση και ενότητα, αλίμονό μας. Κάτι σχετικό είχε πει και ο Αριστοτέλης, «Το Ελληνικό γένος ζει ελεύθερα και διοικείται άριστα και θα μπορούσε να κυριαρχήσει, αν ήταν πολιτικά ενωμένο. Εμείς, σας έθνος, ποτέ δεν το κατορθώσαμε αυτό και έτσι περάσαμε στην οικονομική υποδούλωση. Οι κατακτητές άλλαξαν όπλα.

Φτάσαμε στην εποχή που παίζουμε με τις λέξεις και τις διαστρεβλώνουμε. Γίναμε παρατηρητές των γεγονότων, ζώντας κάποιες μόνο πτυχές της κοινωνίας, της οικογένειας και της ζωής, γενικότερα. Φτάσαμε να είμαστε η κοινωνία του καναπέ και το χειρότερο όλων, δεν κάνουμε αυτοκριτική και δεν δεχόμαστε και κριτική από άλλους. Είμαστε σε μια συνεχή κοινωνική μιζέρια, έναν ξεπεσμό, που έχουμε αγκαλιάσει και εξιδανικεύσει. Επίπλαστες ανάγκες έχουν γίνει τρόπος ζωής και το φαγητό, τα ρούχα έγιναν «συστήματα» που μας εξουσιάζουν. Το ακριβό κινητό και τα ακριβά ρούχα, οι ακριβές διακοπές.

Όποιος, δε, δεν ακολουθεί το «κοπάδι» στιγματίζεται ως αιρετικός. Μας διακατέχει και μας διαφεντεύει η ψυχολογία της μάζας. Δεν πρέπει να διαφέρουμε από το σύνολο και νοιώθουμε καλά με αυτό. Ο φόβος να μην ξεχωρίζουμε, να μην χαρακτηριστούμε «ρατσιστές» και «γραφικοί». Εθελοτυφλούμε και δηλώνουμε ευτυχισμένοι.

Αποχαύνωση μπροστά στο «χαζοκούτι» με τις σειρές να ζούμε τις ζωές άλλων και έχουμε ξεχάσει τι θα πει παιδικά χρόνια και ανεμελιά. Όποιος δεν έπαιξε στην αλάνα ποδόσφαιρο, μαζί με άλλα πενήντα παιδιά, δεν κυλίστηκε στην λάσπη, δεν έπιασε βατράχια, δεν τσαλαβουτήσει σε νερά, δεν ξέρει τι θα πει ευτυχία. Δυστυχώς, έχουμε εγκαταλείψει τα παιδιά μας μπροστά στις οθόνες της τηλεόρασης, του τάμπλετ και του κινητού και έχουν χάσει όλες αυτές τις μοναδικές και απαραίτητες για την ανάπτυξή τους στιγμές, που βιώσαμε εμείς.

Σε συνέπεια, υπάρχει διάλυση της οικογένειας, των θεσμών και μη σωστή διάπλαση των νέων. Έχουμε φτάσει σε μια κρίση αξιών, χωρίς σεβασμό, αυτοσεβασμό και ορθή σκέψη. Επικρατεί παντού η υποκρισία και ο ραγιαδισμός και έχουμε ενστερνιστεί πρότυπα ξένων λαών, αποβάλλοντας την δική μας πολιτιστική κληρονομία. Μα πάνω απ’ όλα έχει χαθεί η ελεύθερη βούληση.

Σε αυτό το βιβλίο, λοιπόν, θα δούμε και θα διαβάσουμε για όλους αυτούς τους προβληματισμούς. Ένα βιβλίο, που σε βάζει στην διαδικασία για αναζήτηση της αλήθειας. Όχι της αλήθειας που μας μπουκώνουν τα ΜΜΕ και αυτοί που «θέλουν το καλό μας», αλλά την αλήθεια που βρίσκεται μέσα στα κύτταρά μας και κουβαλάμε αιώνες, από έναν πεφωτισμένο πολιτισμό.

Εάν πάλι νομίζετε ότι διαβάζοντας αυτό το βιβλίο θα βρείτε λύσεις, κάνετε λάθος. Το βιβλίο του κυρίου Βελονάκη εν δίνει λύσεις και καλά κάνει. Ο συγγραφέας δείχνει τον δρόμο και θέτει τους προβληματισμούς και έγκειται στην ευχέρεια τους καθενός μας, να τις αναζητήσει ή ακόμα και να προβληματιστεί. Σίγουρα, πολλά σημεία είναι αμφιλεγόμενα και θα εγείρουν αντιρρήσεις, αλλά, στο σύνολό του το βιβλίο είναι μια βάση ενδοσκόπησης και παρατήρησης την κοινωνίας μας και της ζωής μας. Σε κάποιες του σελίδες, δε, θα αναγνωρίσουμε και τον εαυτό μας, αφού αποτυπώνει με ακρίβεια την εποχή μας, την κοινωνική σήψη και την παρακμή και την μόδα της εποχής, την αναζήτηση λύσης σε άγνωστες προς εμάς κουλτούρες και φιλοσοφίες. Όχι μόνο πάψαμε να προσπαθούμε να αφυπνίσουμε άλλους, αλλά «κοιμηθήκαμε» και μόνοι μας.

Μια εξαιρετική και ιδιαίτερη πένα και μια μοναδική ικανότητα αποτύπωσης του καιρού μας, μέσα από την διεισδυτική ματιά του κυρίου Βελονάκη και του ιδιαίτερου τρόπου που στοχάζεται την εποχή μας, αλλά και του ιδιάζοντος ύφους γραφής του, που δείχνει από την αρχή ποιός είναι και τι στοχάζεται.

 

Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ: https://maradelbooks.blogspot.com/2018/01/blog-post_23.html

Μπορείτε να δείτε και την περίληψη εδώ: https://www.youtube.com/watch?v=OxPIVrVT-qU

 

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟ Θεός Του Πολέμου

«Η σχέση μου με τα βιβλία άρχισε από την προσχολική μου ηλικία. Εκεί που όλα τα παιδιά χαίρονταν που έκλεινε το σχολείο για διακοπές εγώ έκλαιγα. Καταλαβαίνω σε ποια κατηγορία κατατάσσομαι και δεν με πειράζει καθόλου. Λατρεύω το διάβασμα, αγαπώ να βλέπω σειρές, ταινίες και γενικώς οτιδήποτε με ταξιδεύει και με διδάσκει. Το διάβασμα είναι το όπλο του μυαλού και πρέπει όλοι μας να το χρησιμοποιήσουμε».

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz