Αν σου ζητούσαμε να μας ονομάσεις τον αγαπημένο σου χαρακτήρα από σειρά πόσο εύκολο θα ήταν;

Εμείς εδώ στο Nikol’s Way δεν καταφέραμε ακόμα να διαλέξουμε έτσι αποφασίσαμε να σου παρουσιάσουμε αυτούς που μισήσαμε περισσότερο. Διάβασε τι έχει να πει η ομάδα μας και μετά ψήφισε ποιον μισείς ΕΣΥ πιο πολύ.

 

1.Μιχάλης Γεωργοστάθης

Ted Mosby

Όλοι μας βλέπαμε το How I met your mother για να παρακολουθούμε τις περιπέτειες ενός ευαίσθητου νεαρού άντρα που, μέσα στον ίλιγγο της Νέας Υόρκης και τις αποτυχημένες ερωτικές του σχέσεις, βρίσκει τη μια γυναίκα που τον κάνει να ωριμάσει – παρά τους υπάνθρωπους φίλους του που τον σαμποτάρουν.

Μιλάω φυσικά για τον Μπάρνεϊ Στίντσον.

Γιατί, κακά τα ψέματα, αν ξεχάσουμε ότι τα επεισόδια είναι νοσταλγικές αναμνήσεις του πρωταγωνιστή Τεντ Μόσμπυ, οι χαρακτήρες του HIMYM κάνουν τους αντίστοιχους του Its always Sunny in Philadelphia να μοιάζουν καλά παιδιά: είναι βαθύτατα τοξικοί άνθρωποι που επιβουλεύονται τους υπόλοιπους ή, στην καλύτερη, τους επιτρέπουν να έχουν αυτές τις συμπεριφορές.

Και ο Τεντ είναι μάλλον ο χειρότερος. Είναι ένας νεαρός άντρας που έχει πλάσει μια τέλεια εικόνα για το μέλλον του.

Ερωτεύεται τρελά όμως τη Ρόμπιν, μια γυναίκα που δεν μπορεί να του προσφέρει τη ζωή αυτή και έχουμε απανωτές σαιζόν με το πώς περιφέρεται γύρω της, καταστρέφοντας τις σχέσεις που και οι δύο αναπτύσσουν.

Και φτάνουμε στο διαβόητο τελευταίο επεισόδιο, που όλοι μισούμε (spoiler): Αφού η Ρόμπιν παντρεύεται με τον Μπάρνεϊ, ο Τεντ αποδέχεται ότι την έχει χάσει για πάντα, ερωτεύεται και παντρεύεται την πρώτη γυναίκα που συναντάει, κάνουν δύο παιδιά, αυτή πεθαίνει από αρρώστια και ο χήρος Τεντ μπορεί επιτέλους να αποκαταστήσει τη ζωντοχήρα Ρόμπιν. (spoiler κλείνουν)

Και κάποιοι βλέπαμε το ένα επεισόδιο μετά το άλλο για χρόνια, για αυτό το τέλος…

And remember, kids, don’t be like Ted Mosby…

 

2.Ελίνα Βασσάλου

Clay Jensen

Πάμε να κάνουμε ένα μικρό και γρήγορο γκάλοπ.
Είσαι 17 χρονών και μόλις έχει πεθάνει μια συμμαθήτριά σου. Λίγο καιρό μετά την αυτοκτονία της, σου έρχεται ένα δέμα με κασέτες (το 2017 όλα αυτά) και καταλαβαίνεις ότι στις κασέτες αυτές εκείνη εξιστορεί περιστατικά από ανθρώπους που την οδήγησαν στην αυτοκτονία. Τι κάνεις;
Α) Ενημερώνεις τους γονείς σου -ή έστω κάποιον άνθρωπο που εμπιστεύεσαι- και πάτε μαζί στην αστυνομία.
Β) Ξενυχτάς ένα βραδύ ακούγοντας όλες τις κασέτες.
Γ) Ψάχνεις τις κασέτες μέχρι να βρεις το δικό σου κομμάτι, το ακούς και μετά χαλαρά ακούς και τα υπόλοιπα.
Δ) Απολαμβάνεις τις “μαγευτικές” αυτές ιστορίες που ώθησαν έναν άνθρωπο σε αυτοκτονία, με νοσταλγία, κάθε μέρα μέχρι να τις ολοκληρώσεις σε κάνα δυο εβδομάδες.
Αν απαντήσατε το Δ, τότε συγχαρητήρια· είστε ο αχώνευτος χαρακτήρας σε σειρά της επιλογής μου!

Και φυσικά μιλάω για τον Clay Jensen (aka Dylan Minnette) από το 13 reasons why.
Αρχικά, ας παραδεχτούμε όλοι ότι είναι ο creepy guy της υπόθεσης. Φιλήθηκαν μια φορά με τη Hannah και θεωρεί ότι ξαφνικά την έμαθε – και μάλιστα πέφτει και από τα σύννεφα κάθε φορά που μαθαίνει κάτι καινούριο για τη ζωή της. Είναι το πιο teenage drama girl που έχει περάσει από σειρά. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι δεν ξέρει μια κοπέλα που κυριολεκτικά έχουν ανταλλάξει δέκα κουβέντες (και αν), δεν μπορεί να δεχτεί ότι αυτή η γυναίκα, όπως και να το κάνουμε, δεν πλησιάζει ούτε από το διπλανό στενό της τέλειας κοπέλας. Αλλά όοοοχι, δεν ξέρουν όλοι οι άλλοι (φίλοι, αγόρια, γονείς, ψυχολόγοι) ξέρεις εσύ, ο φύτουλας, που τα χείλη σας ενωθήκαν μια φορά.

Γενικά σαν χαρακτήρας είναι αντιπαθέστατος, γιατί για εμένα δεν είναι ρεαλιστικός. Ένας έφηβος, όταν έρχεται αντιμέτωπος με κάτι τόσο σοκαριστικό όσο η ευθύνη του θανάτου μια κοπέλας -που μάλιστα ήταν και ερωτευμένος-, δεν νομίζω ότι αντιδράει όπως είδαμε τον Clay στον πρώτο κύκλο ειδικά. Για παράδειγμα, όπως ανέφερα στην αρχή, δεν περιμένει να περάσουν τόσες μέρες για να ολοκληρώσει κάτι τόσο σημαντικό. Και για να μην ακούσω τίποτα του στυλ ”οι κασέτες ήταν λογικά πολλή ώρα κλπ.”: 1ον αν γεννηθήκατε πριν το 1995 πιστεύω ότι ξέρετε πως μια κασέτα δύσκολα είχε πάνω από 120 λεπτά διάρκεια ( για όσους γεννηθήκατε μετά ή/και δεν το ξέρετε, fun fact) και 2ον ας μην ξεχνάμε ότι στη δεύτερη κιόλας σεζόν οι κασέτες ανεβαίνουν on line και όλο το σχολείο τις ακούει σε μια νύχτα!

 

3.Χριστόδουλος Καλογεράς

Matt Donovan

© 2015 The CW Network, LLC. All rights reserved.

Matty, Matty, Matty… Ξέρω, εσύ δεν φταις! Εσύ ήσουν μια χαρά παιδί! Οι καταστάσεις σε έκαναν έτσι… Κυκλοφορούσες το top κορίτσι του σχολείου, είχες τα φιλαράκια σου και τη ρουτίνα σου. Πώς να φανταστείς ότι στη μικρή σου πόλη θα μπορούσαν να συμβούν τόσα συναρπαστικά πράγματα – και κυρίως… μεταφυσικά! Λογικό να γίνεις έτσι (αντιπαθητικός!!!!). Χάλασε η ηρεμία σου, η βολή σου. Από αρχηγός έγινες ο τελευταίος των τελευταίων. Τι να κάνεις, όμως… Συμβαίνουν αυτά!

Για να μην αφήνω όμως τους φίλους αναγνώστες έξω από τον χορό, ας σε συστήσω όπως σε βλέπω εγώ μέσα από τις 7 σεζόν του Vampire Diaries, αντιπαθητικέ μου φίλε.
Ο Matt Donovan είναι ένας από τους πιο βασικούς χαρακτήρες του Vampire Diaries, γέννημα θρέμα του Mystic Falls και, κατά την άποψή μου, με καμία διάθεση να πάει και κάπου αλλού. Το πρώτο μεγάλο σοκ για εκείνον ήταν όταν η μεγαλύτερή του αδερφή, Vicky, η οποία έχει την καλύτερη των σχέσεων με τα ναρκωτικά, μετατράπηκε σε βαμπίρ και αργότερα σκοτώθηκε, μην μπορώντας να ελέγξει τις «ορέξεις» της. Όπως είπαμε και πιο πάνω, είχε σχέση με την πιο όμορφη cheerleader του Mystic Falls, την Elena. Μετά όμως από τον χαμό των γονιών της, εκείνη αλλάζει στάση και ενδιαφέροντα και τον αφήνει έξω από τη ζωή της. Αφού ο Matt μαθαίνει για την ύπαρξη υπερφυσικών πλασμάτων στο Mystic Falls, αρχικά φαίνεται απόμακρος και αντιδραστικός, αλλά στην πορεία δημιουργεί φιλίες με τα «συμπαθέστατα» αυτά πλάσματα και τα βοηθά ώστε το Mystic Falls να παραμείνει στην κλασική του ηρεμία.

Στο πέρασμά του σε όλες αυτές τις σεζόν, δεν περνάει και ιδιαίτερα καλά. Tα ερωτικά του (Elena, Caroline και Rebecca) μέγιστη αποτυχία· και σαν να μην έφτανε αυτό, στο τέλος με προσπάθεια -αλλά με μεγάλη προσπάθεια- καταφέρνει να γίνει φιλαράκι τους (μεγάλο λάθος φίλεεεεεε, χαλάς την πιάτσα). Σαν φίλος πάλι δεν τα πάει καλά, μιας και από κάποιο σημείο και μετά «πουλάει» τους πάντες και τα πάντα, μην μπορώντας να διαχειριστεί το αδιέξοδο με όλα αυτά που έχουν συμβεί ξαφνικά στη ζωή του. Βέβαια υπάρχει και λίγη αγάπη προς «αυτούς», αλλά η ανάγκη του να γίνουν όλα και πάλι φυσιολογικά τα ξεπερνάει όλα.

Για το τέλος, ο φίλος μας ο Matt μάς κράτησε το καλύτερο: αφού έχει δει και έχει κάνει τα πάντα, αποφασίζει να γίνει αστυνομικός (πόσο πιο χαμηλά!!!) και έτσι να προσπαθήσει να «καθαρίσει» την πόλη του. Δεν νομίζω ότι τελικά του βγαίνει ούτε αυτό όπως θα το ήθελε. Φτάνει να απειλεί ακόμα και τους φίλους του και να συνεργάζεται με κακές παρέες, χωρίς να μπορεί να καταλάβει ότι τα πράγματα δεν είναι εύκολα αναστρέψιμα.

Κατά βάθος, ο Matt είναι καλό παιδι! Άλλαξαν τόσα πολλά γι’ αυτόν και δεν μπορεί να τα διαχειριστεί, με αποτέλεσμα να γίνεται το λιγότερο αυτοκαταστροφικός. Sorry, φίλε Matt, αλλά για μένα κέρδισες με την αξία σου τον τίτλο του αντιπαθητικού!

 

4.Εμμανουέλα Μαρλά

Thelonious Jaha

Ήρθε επιτέλους η ώρα να εκφραστώ ελεύθερα για τον πιο μισητό μου χαρακτήρα σε σειρά!

Θεωρώ πως η ιστορία των 100 είναι ήδη γνωστή (Review – THe 100: http://nikolsway.com/?p=2832 γκούχου πάλι εγώ το έγραψα διαβάστε το plz!) οπότε μπορώ εύκολα και δίκαια να αρχίσω το θάψιμο του Δημάρχου της κοινότητας των 100 τον Thelonious Jaha. Δεν θέλω να είμαι προκατειλημμένη και να πω πως ήδη ήταν εκνευριστικός από το Grey’s Anatomy (ναι ο Dr. Burke που ήταν με την Dr. Yang) αλλά εδώ νομίζω μου χτύπησε από την αρχή πολλά κόκκινα λαμπάκια!

Λοιπόν ας τα πάρουμε λίγο με την σειρά, θεωρούμε πως για να ηγηθεί κάποιος σε μια κοινωνία θα είναι ο πιο ήρεμος και ο πιο ικανός, ΌΜΩΣ, και είναι με κεφαλαία για τον εξής λόγο, εάν είναι ένας άχρηστος δεν χρειάζεται να του δίνεις ευκαιρίες!! Ο «ηγέτης» Jaha έδωσε την εντολή να στείλουν 100 παιδιά μόνα τους σε έναν άγνωστο κόσμο, μαζί και τον γιο του, για να είναι τα «πειραματόζωα» στο αν θα πρέπει να κατέβουν όλοι στην γη ή όχι?!

Και αφού το κάνει αυτό (spoiler) και δεν παίρνουν άμεσα απαντήσεις από τους γήινους πια, θεωρεί σωστό να αρχίζει να σκοτώνει τον λαό του στο διάστημα για να μπορέσει αυτός να ζήσει! Για να μην πω πως έπεισε τον κόσμο πως είναι καλύτερο εάν τους ελέγχει μια τεχνητή νοημοσύνη!

Ευτυχώς που η Clarke (η πρωταγωνίστριά μας) πάντα κοιτάει να τα μπαλώσει πριν να είναι αργά και έχουν σωθεί τόσο καιρό στην γη (και σε σεζόν!)

Επιμέλεια : Χρύσα Βασιλείου

 

5.Guest Συμμετοχή : Αγγελική Κατσιμάρδου

Commander Waterford

Τα τελευταία χρόνια, υπάρχει μια πληθώρα σειρών που έχουν κατακτήσει το τηλεοπτικό κοινό και είναι εξαιρετικά αξιόλογες, με αξιοσημείωτο κάστινγκ. Οι σειρές φαίνεται ότι έχουν ανέβει στην εκτίμηση του κοινού και όλο και περισσότερο γνωστοί και ταλαντούχοι ηθοποιοί εμφανίζονται σε αυτές.

Μια τέτοια σειρά, που έχει χτυπήσει «κόκκινο» σε τηλεθέαση, με φοβερούς ηθοποιούς και ερμηνείες, είναι και το «The Handsmaid’s Tale», βασισμένη στο ομώνυμο βιβλίο της Μάργκαρετ Άτγουντ. Όσοι την παρακολουθούν, δεν έχουν παρά να συμφωνήσουν ότι πρόκειται για μια σειρά που «κόβει ανάσες» – όχι γιατί έχει αγωνία και περιπέτεια αλλά για το κλειστοφοβικό περιβάλλον της, αφού διαδραματίζεται σε μια δυστοπική, άκρως πατριαρχική κοινωνία, χωρίς ουσιαστικά καμμιά ελευθερία και τη γυναίκα να είναι ένα απλό αντικείμενο προς χρήση, ανάλογα με τις ορέξεις των αντρών.

Οι ρόλοι πολλοί, οι ερμηνείες φοβερές, αλλά -εκτός από τους καλούς ήρωες- πάντα ξεχωρίζουμε και έναν κακό χαρακτήρα που λατρεύουμε να μισούμε – ή και το αντίθετο. Στη συγκεκριμένη σειρά, ο χαρακτήρας του απόλυτου κακού ανήκει στον διοικητή Γουότερφορντ, που ενσαρκώνει ο γνωστός Ρέιφ Φάινς. Ο συγκεκριμένος χαρακτήρας δεν είναι ο κλασικός κακός που τιμωρεί και βασανίζει τους ήρωες. Είναι η επιτομή του κομπλεξικού και μνησίκακου χαρακτήρα, από πολλές σειρές που παρακολουθώ. Κατ’ αρχάς, να τονίσω ότι είναι ο πιο αγνώμων χαρακτήρας όλων των εποχών σε σειρά, διότι δεν έφτασε στη θέση που κατέχει λόγω των ικανοτήτων του ή της ηθικής του, αλλά γιατί άλλοι έδωσαν τις μάχες του και τον ανέβασαν. Κι εδώ έρχεται η αγνωμοσύνη του. Πρόκειται για τον πιο υποκριτή χαρακτήρα που έχω συναντήσει σε σειρά, γιατί ο ίδιος, ενώ άλλα κηρύττει και πρεσβεύει, εκμεταλλεύεται απόλυτα τη θέση του και πράττει τα αντίθετα. Παρουσιάζει το ψεύτικο προσωπείο του ηθικού και άτεγκτου διοικητή, ενώ είναι ανήθικος και ψεύτικος μέχρι το μεδούλι.

Ο ίδιος θεωρεί το αντρικό φύλο ανώτερο και γι’ αυτό το μόνο ικανό να κυβερνήσει και να καθοδηγήσει, ενώ αντιθέτως το γυναικείο ως το αδύναμο, το κατώτερο, που δεν πρέπει να έχει καμμιά απολύτως δύναμη ή ελευθερία στα χέρια του, με μόνο σκοπό την τεκνοποίηση και την ικανοποίηση των αντρικών αναγκών. Ξεχνάει, όμως, εσκεμμένα ότι αυτές οι γυναίκες που περιφρονεί και υποτιμάει είναι αυτές που τον κράτησαν ζωντανό, πολέμησαν γι’ αυτόν και τον έφτασαν στο υπέρτατο αξίωμα του πιο δυνατού διοικητή της Γκίλεαντ. Ακόμα και τη γυναίκα του – που ήταν η πρώτη που τον στήριξε και θυσίασε τη ζωή της, ήταν αυτή που πολέμησε μια ολόκληρη κοινωνία και τον καθιέρωσε – ακόμα και αυτήν έφτασε να την κακοποιεί και να τη βασανίζει, ενώ αρχικά εκμεταλλεύτηκε τον αγώνα και τις γνώσεις της.

Ανυπομονώ για τον επόμενο κύκλο της σειράς -τον τέταρτο και ελπίζω όχι τελευταίο- όπου η ηρωίδα ξυπνά και επιστρέφει με διάθεση τιμωρίας και εκδίκησης. Πραγματικά, θέλω να τον δω να υπομένει όλα όσα επέβαλλε στο γυναικείο φύλο και στις γυναίκες γύρω του. Όχι, δεν θέλω να τον σκοτώσουν, δεν θέλω έναν γρήγορα και ανώδυνο θάνατο. Θέλω να τον κάνουν να υποφέρει, να ταπεινώνεται και να ικετεύει τα πρώην θύματά του να δείξουν έλεος… Το έλεος που ο ίδιος δεν έδειξε ποτέ.

Vote…

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz