Η μοίρα ενώνει τις ζωές των ανθρώπων. Ο Στέφανος, ο Εμμανουήλ, ο Βασίλης, ο Γιώργος και ο Ορέστης ενώθηκαν μέσα από την αγάπη και τη ζωή. Θα καταφέρουν να μείνουν ενωμένοι όταν ο θάνατος μπει ανάμεσα τους; Η φιλία τους θα αντέξει όταν ξέρουν πως ένας από αυτούς είναι ο δολοφόνος; Θα καταφέρουν να βρουν την ευτυχία ή θα πνιγούν στους φόβους τους;

ΕΡΩΤΑΣ, ΑΙΜΑ, ΘΑΝΑΤΟΣ ΚΑΙ
ΠΕΝΤΕ ΔΡΟΜΟΙ ΠΟΥ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΕΝΑΣ…

Ένας εξ αυτών ας γίνει ο δικός σας δρόμος
προς την ευτυχία…

Η άποψή μου:

Διαβάζοντας το βιβλίο «Οι πέντε δρόμοι του έρωτα», της Γεωργίας Μπακλή – Γούλα, από τις Εκδόσεις Πηγή, περιδιάβαινα τις σελίδες, αναρωτώμενη ποιος να είναι ο δολοφόνος… μέχρι που έκανα την σωστή ερώτηση.

Η Μαντώ, μετά από μια προδοσία, μετατρέπεται σε μια ψυχρή γυναίκα, που φέρεται άκαρδα στους άντρες και τους μεταχειρίζεται σαν πιόνια, για να ικανοποιεί μόνο τις δικές τις ανάγκες. Όταν, λοιπόν, βρίσκεται δολοφονημένη, πέντε άντρες, που έπαιξαν – με τον έναν ή τον άλλο τρόπο – σημαντικό ρόλο στην ζωή της, θεωρούνται ως οι πιο πιθανοί ύποπτοι. Και οι πέντε αυτοί άντρες αναγκάζονται να ακολουθήσουν έναν μακρινό, διαφορετικό δρόμο, για να ξεφύγουν από το δόκανο της αστυνομίας.

Η κυρία Μπακλή-Γούλα γράφει μια μεστή και ενδιαφέρουσα αστυνομική ιστορία, που σε κρατάει από την πρώτη του σελίδα. Παράλληλα, ασχολείται με τις ζωές και τους χαρακτήρες των ηρώων, αναλύοντας τα ψυχογραφήματά τους, φανερώνοντας και δικαιολογώντας τις αποφάσεις τους και τον δρόμο που επέλεξαν στην ζωή, μέσα από τις οικογενειακές, αλλά τις προσωπικές τους σχέσεις.

Και, φυσικά, το μεγάλο ερώτημα: «Ποιος είναι ο δολοφόνος;» σε συντροφεύει καθ’ όλη την ανάγνωση του βιβλίο, με μόνη διαφορά ότι για να βρεις στην λύση του μυστηρίου και στην αποκάλυψη του φονιά, πρέπει να κάνεις τα «σωστά» ερωτήματα. Τότε και μόνο τότε θα φτάσεις στην λύση. Η αλήθεια είναι ότι αυτό το κατάλαβα αρκετά αργά και αυτό, ίσως, είναι και η «συνταγή» για ένα αστυνομικό βιβλίο να θεωρηθεί επιτυχημένο. Στα «συν» και πάλι του βιβλίου οι λογοτεχνικές αναφορές, αλλά και ίδιες σκέψεις της συγγραφέως, που δένουν όμορφα με το κάθε κεφάλαιο και προσδίδουν έναν τόνο… μυστηρίου.

Στον αντίποδα, όμως, θεωρώ ότι το βιβλίο είναι… λίγο. Έχει μια «πιασάρικη» υπόθεση, είναι καλογραμμένο, έχει σωστή βάση ως προς το θέμα, τους χαρακτήρες και την τοποθέτησή τους μέσα στην υπόθεση, αλλά άφησε πολύ υλικό ανεκμετάλλευτο. Πολλοί χαρακτήρες, πολλά γεγονότα – που τρέχουν άναρχα και γρήγορα – και επιγραμματικές αναφορές σε πράξεις, σκέψεις, καταστάσεις, που θα μπορούσαν, άνετα, να αναπτυχθούν, χωρίς να βαρύνουν το βιβλίο ή να κουράσουν τον αναγνώστη, αφού, αντίθετα, θεωρώ ότι θα τον βοηθούσαν να καταλάβει κάποια πράγματα και να εμβαθύνει στην ουσία του βιβλίου και τον λόγο πίσω από το φόνο.

«Οι πέντε δρόμοι του έρωτα» είναι ένα βιβλίο που εστιάζει σε πέντε αντί-ήρωες, με διαφορετικό χαρακτήρα, αλλά με ίσο μερίδιο παρουσίας, κίνησης και συμβολής στην εξέλιξη της ιστορίας, μέσα από τις δικές τους, προσωπικές ιστορίες, που αγγίζουν και συγκινούν τον αναγνώστη, αλλά η αστυνομική χροιά του είναι πιο δυνατή από την κοινωνική ή αισθηματική, που βρίσκω ότι είναι αρκετά μπερδεμένη.

Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ: https://iwrite.gr/bookstore/5-dromoi-tou-erwta/

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz