Η σειρά Yi San ή Lee San είναι κορεατική σειρά εποχής, αποτελούμενη από 77 ωριαία επεισόδια. Αναφέρεται στην βασιλεία του 21ου μονάρχη του Τζόσεον, Γέονγκτζο (Yeongjo) και τις δολοπλοκίες της αυλής του, ώστε να μην ανέβει στον θρόνο ο εγγονός του Γι Σαν.

Ο βασιλιάς Γέονγκτζο κατηγορεί τον γιό του και διάδοχο Σάντο για προδοσία και τον καταδικάζει σε έναν αργό και βασανιστικό θάνατο, βάζοντας τον σε ένα κουτί αποθήκευσης ρυζιού, χωρίς φαγητό και νερό. Χρόνια αργότερα και μετά από αρκετές απόπειρες δολοφονίας ο Γι Σαν καταφέρνει να ξεσκεπάσει τους συνωμότες και να ανέβει στον θρόνο. Στην πορεία του αυτή τον βοηθάει η Σονγκ-Γιόν και ο Ντε-Σου, φίλοι που τον βοήθησαν στα παιδικά του χρόνια.

Η σειρά είναι μια ατέλειωτη ακολουθία γεγονότων ίντριγκας, δολοπλοκιών, φόνων και μαχών από την φατρία Νόρον, που κατέχει όλες τις σημαντικές θέσεις στην κυβέρνηση και στον στρατό, και της βασίλισσας Τζoύνγκσαν να εκθρονίσουν ή να δολοφονήσουν τον Γι Σαν, με σκοπό η βασίλισσα να κυβερνήσει ως αντιβασιλέας του μικρού εγγονού του βασιλιά. Φυσικά, οι μηχανορραφίες πολλές και ανάμεσα στην φατρία, για το ποιος θα κατέχει την πιο δυνατή θέση ή θα εξαλείψει τον άλλον.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τον πραγματικό θάνατο του πρίγκιπα Σάντο, το 1762, όχι όμως με την κατηγορία της προδοσίας, αλλά λόγω του βάναυσου χαρακτήρα του και της ψυχικής του διαταραχής. Κατά τον 19ο αιώνα, όμως, αναπτύχθηκε μια θεωρία ότι ο πρίγκιπας δεν ήταν ψυχικά άρρωστος, αλλά παγιδεύτηκε – κάτι που καταρρίπτεται από το βιβλίο, που έγραψε η γυναίκα του, κυρία Χι-Γιόνγκ (Hyegyeong). Έκτοτε υπάρχουν πολλές διφορούμενες απόψεις σχετικά με τον θάνατό του και η σειρά βασίζεται σε αυτήν την θεωρία συνωμοσίας.

Στο πρώτο μισό βλέπουμε, σχεδόν αποκλειστικά, αλλά και καθ΄όλη την σειρά τις δολοπλοκίες των Νόρον να δολοφονήσουν τον Γι Σαν, ενώ υπάρχει μια υπόνοια για τα αισθήματα των δύο ηρώων. Τα αισθήματα αυτά ξεδιπλώνονται και εκδηλώνονται κατά το δεύτερο μισό, όπου και η Σονγκ-Γιόν γίνεται βασιλική παλλακίδα.

Η σειρά είναι καλογυρισμένη και ατμοσφαιρική, με πολύ καλές ερμηνείες, κοστούμια και σκηνικά. Εκπληκτικός ο Λι Τζονγκ-Σου (Lee Jong-Soo), ως ο καλόκαρδος και λίγο χαζούλης παιδικός φίλος της Σονγκ-Γιόν και ο Λι Χι-Ντο (Lee Hee-Do), ως θείος του Παρκ Ντε-Σου, που έχει έναν ιδιαίτερο τρόπο να ενσαρκώνει τον καλό και αγαθό πολίτη, που σέβεται τους θεσμούς και φοβάται την βασιλική οικογένεια. Λίγο ατυχής η επιλογή του Λι Σο-Τζιν (Lee Seo-Jin) ως πρίγκιπα Γι Σαν, καθ΄ότι ενσαρκώνει έναν εικοσάρι στην ηλικία των σαράντα και φαίνεται πολύ. Επίσης, θεωρώ ότι τα 77 επεισόδια είναι πολλά, καθώς επαναλαμβάνει ξανά και ξανά το ίδιο θέμα, με διαφορετικούς τρόπους. Δηλαδή την εξόντωση του διαδόχου από τους Νόρον και την βασίλισσα, με δεκάδες δολοπλοκίες, και στο τέλος καταντάει και λίγο κουραστικό. Βέβαια, ο αρχικός προγραμματισμός ήταν για 50 επεισόδια, αλλά, λόγω υψηλής τηλεθέασης, επεκτάθηκε τρεις φορές και έφτασε τελικά τα 77.

Η σειρά όμως παραδίδει μαθήματα «πολιτικής» με τα μέλη της κυβέρνησης να αντικατοπτρίζουν τους πολιτικούς, ανά τους αιώνες, σε σχέση με την δύναμη, την διαφθορά, την εξουσία και το χρήμα. Δεν έχει καμμιά σημασία σε ποια εποχή βρισκόμαστε, ούτε τι γλώσσα μιλάμε, η πολιτική έχει την δική της γλώσσα, που είναι παγκόσμια και διαχρονική. Γνωρίζει μόνο την τέχνη της υπεκφυγής, της κολακείας, του ψεύδους, της διατήρησης των κεκτημένων και της επιβίωσης, με πάση θυσία. Βλέπουμε και την απαρχή του «φεμινιστικού» κινήματος στην Κορέα, αλλά και την προσπάθεια κατάργησης των τάξεων και του νεποτισμού. Η σειρά ασχολείται και με τέτοια θέματα, καθώς η ηρωίδα παλεύει να ανέλθει σε έναν ανδροκρατούμενο κόσμο, σαν ζωγράφος από ταπεινή καταγωγή, αλλά και γυναίκα και ο βασιλιάς προσπαθεί να περιορίσει την οικογενειοκρατία και να προωθήσει άξιους ανθρώπους σε καίριες θέσεις.

Ενδιαφέροντα είναι και τα έθιμα ταφής τους, που έχω δει και σε άλλες σειρές, όχι μόνο ως προς την λευκή ενδυμασία – αφού το λευκό συμβολίζει το κενό, το τίποτα και θεωρείται πένθιμο χρώμα – αλλά και την ενδυμασία της οικογένειας του νεκρού με ταπεινά ρούχα, από σχοινιά και βαμβακερά ρούχα, θέλοντας να δείξουν ότι όλοι είμαστε ταπεινοί και ανίσχυροι μπροστά στον θάνατο.

Τα γνωστά σκηνοθετικά λάθη ή εσκεμμένες παραλείψεις, πανταχού παρόντα, καθώς οι ήρωες – εμμονικά – παραμένουν ατσαλάκωτοι σε κάθε περίσταση, εκτός από ακραίες καταστάσεις. Ατσαλάκωτοι όχι μόνο ενδυματολογικά, αλλά και στον χαρακτήρα, αφού και αρνούνται να βάψουν τα χέρια τους με αίμα – ακόμα και στις μάχες με όπλα – και παραμένουν βράχοι ειλικρίνειας και ηθικής. Παντελής έλλειψη, και πάλι, κάθε ερωτικού στοιχείου, παρά μόνο αναφορές και υπονοούμενα. Παρόν και το κωμικό στοιχείο, με πολλές κωμικοτραγικές καταστάσεις και αστεία περιστατικά από την καθημερινότητα των απλών πολιτών, των αγώνων τους για επιβίωση και βελτίωση του τρόπου ζωής τους. Αυτό, που θα έλεγα, ότι ξεχωρίζει, ως το μόνο αρνητικό, είναι το σενάριο που, σε αρκετέ περιπτώσεις, αγγίζει τα όρια «φωσκολικού διαλόγου» με τις συνεχείς επαναλήψεις των ίδιων διαλόγων και την προσπάθεια κατανόησης των καταστάσεων από τους ήρωες, λες και μιλούν δεκάχρονα.

Αγαπημένη φράση: «Εάν ακολουθήσεις τον σκύλο, θα βρεις περιττώματα, εάν ακολουθήσεις την τίγρη, θα σου ανήκει το δάσος». Τάδε έφη ο Χονγκ Κουκ-Γιόνγκ, έμπιστος του διαδόχου Γι Σαν στον γραμματέα Τζουν Χου-Κιομ, όταν προσπάθησε να τον προσαρτήσει στους Νόρον, λέγοντάς του ότι θα ακολουθήσει τον πιο ισχυρό στην μάχη για την διαδοχή. Θεωρώ ότι οι καλλίτερες και πιο σοφές «ατάκες» βγήκαν από το στόμα αυτού του χαρακτήρα, που επίσης ενσάρκωσε εκπληκτικά, με μια δόση χιούμορ και σαρκασμού, ο Χαν Σαν-Τζιν (Han Sang-Jin).

Να προσθέσω ότι ο 21ος βασιλιάς του Τζόσεον, Γέονγκτζο (Yeongjo), ήταν ο γιός της Ντονγκ Γι (Dong Yi) και ο Γι Σαν είναι ο δισεγγονός της και υπάρχει και σκηνή με τα αγαπημένα δαχτυλίδια της Ντονγκ Γι, για να δείξει και την συνέχεια. Στην παρούσα σειρά βλέπουμε επίσης και πολλούς ηθοποιούς, που έλαβαν μέρος στην σειρά Ντονγκ Γι, αλλά και ο σκηνοθέτης Λι Μπάιονγκ-Χουν (Lee Byung-Hoon) και η σεναριογράφος Κιμ Γι-Γιούνγκ (Kim Yi-Young) ήταν οι συντελεστές της σειράς Ντονγκ Γι (Dong Yi).

Προφίλ σειράς:

Είδος: Δράμα.
Τίτλος: Αρχικά Lee San, wind of the palace και αργότερα σε Yi San.
Σκηνοθεσία: Lee Byung-Hoon, Kim Keun-Hong.
Σενάριο: Kim Yi-Young.
Δίκτυο: MBC.
Επεισόδια: 77.
Ημερομηνία προβολής: 17 Σεπτεμβρίου 2007 – 16 Ιουνίου 2008.
Γλώσσα: Κορεατική.
Χώρα: Νότια Κορέα.

 Διανομή ρόλων:

Λι Σο-Τζιν (Lee Seo-Jin): Γι Σαν (Yi San).
Χαν Τζι-Μιν (Han Ji-Min): Σουνγκ Σονγκ Γιόν (Sung Song-Yeon).
Λι Σουν-Τζι (Lee Soon-Jae): Βασιλιάς Γέονγκτζο (King Yeongjo).
Λι Τζονγκ-Σου (Lee Jong-Soo): Παρκ Ντε Σου (Park Dae-Su, παιδικός φίλος Σονγκ Γιόν).
Λι Χι-Ντο (Lee Hee-Do): Παρκ Νταλ-Χο (Park Dal-Ηo, θείος Παρκ Ντε-Σου).
Κιμ Γιο-Τζιν (Kim Yeo-Jin): Βασίλισσα Τζoύνγκσαν (Queen Jung-Sun).
Κιόν Μι-Ρι (Kyeon Mi-Ri): Κυρία Χι Γιόνγκ (Lady Hyegyeong, μητέρα Γι Σαν).
Σουνγκ Χιουν-Α (Sung Hyun-Ah): Πριγκίπισσα Χουά Ουάν (Princess Ha-Won).
Τζο Γιόν-Γου (Jo Yeon-Woo): Γραμματέας Τζουν Χου-Κιομ (Jung Hu-Kyeom).
Παρκ Ουν-Χι (Park Eun-Hye): Βασίλισσα Χιόν Ῑ (Queen Hyo-Eui, σύζυγος Γι Σαν).
Χαν Σαν-Τζιν (Han Sang-Jin): Χονγκ Κουκ-Γιόνγκ (Hong Kuk-Young, έμπιστος Γι Σαν).
Τζο Κιόνκγ-Χαν (Jo Kyeong-Hwan): Τσόι Σουκ-Τζου (Choi Suk-Ju, υπουργός).
Σονγκ Τσαν-Ουί (Song Chang-Eui): Τζουν Γακ-Γιόν (Jung Yak-Yong, έμπιστος γραμματέα Τζουν Χου-Κιομ).
Τζονγκ Μιόνγκ-Χαν (Jeong Myeong-Hwan): Κιμ Κι-Τζου (Kim Kwi-Ju, αδελφός βασίλισσας Τζoύνγκσαν).
Σιν Κουκ (Shin Kuk): Παρκ Γιούν-Μουν (Park Young-Moon, διευθυντής γραφείου τεχνών).
Λι Ιπ-Σι (Lee Ip-Sae): Ντάμο Τσο-Μπι (Cho-Bi).
Τζι Σανγκ-Ριόλ (Ji Sang-Ryeol): Λι Τσαν (Lee-chun,ζωγράφος).
Γιου Μιν-Χιόκ (Yu Min-Hyeaok): Τακ Τζι-Σου (Tak Ji-Su, ζωγράφος).
Μιν Σανγκ-Χουν (Maeng Sang-Hun): Ευνούχος Ναμ Σα-Τσο (Nam Sa-Cho, έμπιστος Γι Σαν).
Σο Μπομ-Σικ (Seo Beom-Sik): Ναμ Σα-Τσο (Nam Sa-Cho, φρουρός Γι Σαν).
Τζανγκ Χι-Γουνγκ (Jang Hee-Woong): (Kang Suk-Ki, φρουρός Γι Σαν).

 

Πηγή: http://asianwiki.com/Lee_San,_Wind_of_the_Palace

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροΟικογένεια Μπρίτζερτον στο Netflix
Επόμενο άρθροReview: Οι Κόρες των Βράχων

«Η σχέση μου με τα βιβλία άρχισε από την προσχολική μου ηλικία. Εκεί που όλα τα παιδιά χαίρονταν που έκλεινε το σχολείο για διακοπές εγώ έκλαιγα. Καταλαβαίνω σε ποια κατηγορία κατατάσσομαι και δεν με πειράζει καθόλου. Λατρεύω το διάβασμα, αγαπώ να βλέπω σειρές, ταινίες και γενικώς οτιδήποτε με ταξιδεύει και με διδάσκει. Το διάβασμα είναι το όπλο του μυαλού και πρέπει όλοι μας να το χρησιμοποιήσουμε».

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz