«Διάδοχοι: Η Πληγή του Δράκου»

Συγγραφέας: Μαρία Μουστοπούλου

Εκδόσεις Πηγή

Περίληψη:

«Ο έρωτας και ο φόβος είναι οι μεγαλύτερες αδυναμίες ενός ηγέτη»

Με την αποκάλυψη πως η Λίνα είναι μάγισσα και ίσως η τελευταία απόγονος και διάδοχος μιας αρχαίας μαγικής φυλής, όλοι εμφανίζονται πρόθυμοι να την προστατέψουν. Ισορροπώντας, όμως, ανάμεσα σε δύο κόσμους και με όλα όσα θεωρεί μέχρι τώρα δεδομένα για τη ζωή και τον ίδιο τον εαυτό της να καταρρέουν, η Λίνα αισθάνεται πιο μόνη και χαμένη από ποτέ.

Μόνο ο Ντάνιελ δείχνει να αντιλαμβάνεται τους φόβους και τα συναισθήματά της. Αλλά είναι τα δικά του συναισθήματα αληθινά ή κάθε πράξη του αποτελεί μέρος ενός διαβολικού σχεδίου με έπαθλο την απόλυτη εξουσία; Σε μια κοινωνία με άλλους νόμους και κανόνες, μυστικά του παρελθόντος συγκρούονται με το παρόν. Οι ήρωες, εκτελεστές και θύματα μιας αιώνιας διαμάχης για την εξουσία και τη δύναμη, που γράφτηκε πάνω στις στάχτες του έρωτα. Πιόνια, σε ένα παιχνίδι που στήθηκε πριν καν γεννηθούν και ορίστηκε με μια τελευταία διαθήκη.

Με ανατρεπτική πλοκή, γεμάτη ίντριγκα και αγωνία, «Η πληγή του δράκου» αποτελεί το πρώτο μέρος μιας τριλογίας, όπου το φανταστικό στοιχείο συναντά τον σύγχρονο κόσμο, δίνοντας νέα οπτική στην έννοια του απαγορευμένου έρωτα.

Review:

Η «Πληγή του Δράκου» είναι το πρώτο μέρος της τριλογίας «Διάδοχοι» και αποτελεί το ντεμπούτο της συγγραφέα Μαρία Μουστοπούλου. Το πρωτόλειο κείμενο δημοσιευόταν το 2014 ανά κεφάλαιο υπό τον τίτλο «Μοίρα» στο blog Moonlight Tales, μέσα από το οποίο έχουν αναδειχτεί εξαιρετικές πένες, τα βιβλία των οποίων πλέον έχουν εκδοθεί και κοσμούν τα ράφια των βιβλιοπωλείων. Μια τέτοια περίπτωση ήταν και η ιστορία των «Διαδόχων», η οποία απέκτησε φανατικό κοινό από τα πρώτα κιόλας κεφάλαια ενώ σήμερα, ένα σχεδόν χρόνο μετά από την έκδοση του πρώτου μέρους, η τριλογία έχει πλέον διαμορφωμένο ένα δικό της fandom.

Πρόκειται για ένα YA fantasy, που απευθύνεται όμως και σε μη αναγνώστες του είδους, χάρη στον τρόπο με τον οποίο εκτυλίσσεται η πλοκή. Διαδραματίζεται στην Ελλάδα, ισορροπεί ανάμεσα στον δικό μας και έναν άλλο, κρυφό κόσμο και η πρωταγωνίστρια του αποτελεί μια συνειδησιακή γέφυρα για τον ανυποψίαστο αναγνώστη, ανάμεσα τους. Το εξώφυλλο, ο τίτλος και η περίληψη ασκούν μεγάλη έλξη, όπως επίσης και η ποιότητα της έκδοσης. Η αναγνωστική εμπειρία ξεκινάει καθηλωτικά, καθώς η απόδοση της πρώτης σκηνής είναι ό,τι πιο ατμοσφαιρικό, κινηματογραφικό, δυνατό θα μπορούσε να γραφτεί, για να μας εισάγει στην ιστορία. Η έκταση του βιβλίου δεν πρέπει να παραπλανήσει κανέναν, τουλάχιστον όσον αφορά στο πόσο σφιχτό και καλοδουλεμένο είναι το κείμενο.

Είναι ευκολοδιάβαστο, χωρίς να στερείται ουσίας. Κατά διαστήματα υπάρχουν σκηνές στα κεφάλαια που αποφορτίζουν την ατμόσφαιρα και επιβοηθούν τα ψυχογραφήματα των χαρακτήρων. Η πένα της συγγραφέα είναι σωστή, καλλιεργημένη και κατανοητή. Πολλά υποσχόμενη μαεστρία μπορεί να εντοπίσει κανείς στην ακρίβεια των περιγραφών, στην ισορροπία αφήγησης και διαλόγων, στο σωστό exposition των αναγκαίων πληροφοριών, στη δράση, στο ρομαντικό στοιχείο, στην αποκάλυψη του μαγικού σύμπαντος της ιστορίας, στη συνεπή εξέλιξη των χαρακτήρων. Η ιστορία καθαυτή είναι πολυσύνθετη, σμιλευμένη από πρωτότυπες ιδέες, υπέροχα αφομοιωμένες επιρροές και ένα πολύ ιδιαίτερο ύφος, το οποίο η συγγραφέας καθιστά εξαρχής χαρακτηριστικό της.

Δεν περιορίζεται σε μια ιστορία αγάπης, αλλά διακλαδώνεται σε ένα σαθρό κυβερνητικό σύστημα, ένα παιχνίδι εξουσίας και ελέγχου που επεκτείνεται από το πολιτικό βάθρο και φτάνει να καταστρέφει διαπροσωπικές, ακόμη και οικογενειακές σχέσεις. Ο ρεαλιστικός τρόπος εκφοράς κάνει ακόμη πιο πολύτιμη την κάθε σκηνή φαντασίας. Γιατί φυσικά, υπάρχει μαγεία… και δράκοι. Για την ακρίβεια, αναπάντεχα ιδιαίτεροι δράκοι.

Τα ψυχογραφήματα και οι σκιαγραφήσεις χαρακτήρων τους καθιστούν όλους παρόντες, ακόμη και αυτούς που σε τόσες σελίδες συναντούμε λίγες φορές -κι όμως, έχουν αναφερθεί με τρόπο που μένουν στον νου. Δε χρειάζεται μια αναδρομή για να επανέλθουν στη μνήμη, ενώ κατακτούν το ενδιαφέρον του αναγνώστη να μάθει και περισσότερα, αν γίνεται, για εκείνους. Επίσης, κάτι που επιτυγχάνεται εξαιρετικά μέσα από τους χαρακτήρες, είναι η συναισθηματική μεταδοτικότητα, στοιχείο το οποίο προσωπικά εκτιμώ βαθύτατα σε ένα βιβλίο, καθώς σπάει τον τοίχο που θέτουν το χαρτί και το μελάνι, μετατρέποντας το αναγνωστικό ταξίδι σε βίωμα.

Στην ιστορία των «Διαδόχων» θίγονται σε δεύτερη ανάγνωση πολλά θέματα: Υπαρξιακά, στοχαστικά, ακόμη και κοινωνικά -μεταξύ άλλων και το αγαπημένο μου, αυτό του εν αγνοία ρατσιστικού αισθήματος, που έχει εντυπωθεί μέσω ενός συλλογικού ασυνειδήτου και σε ανθρώπους υπεράνω πάσης υποψίας.

Το βιβλίο «Διάδοχοι: Η Πληγή του Δράκου» είναι ένα άρτιο μυθιστόρημα το οποίο, παρά το ανατρεπτικό του τέλος, ακόμη και χωρίς τον επίλογο θα μπορούσε να είναι αυτοτελές, έχοντας καταφέρει με επιτυχία να περάσει μηνύματα σκληρά και να επιφέρει μια λύτρωση γλυκόπικρη, όσο η συνειδητοποίηση μιας ωμής αλήθειας.

Ευτυχώς, δεν είναι αυτή η περίπτωση. Ακολουθούν δύο ακόμη μέρη, τα οποία περιμένουμε με μεγάλη αγωνία, έχοντας πολύ υψηλές προσδοκίες για την εξέλιξη και την ολοκλήρωση της ιστορίας από τη συγγραφέα. Μαζί με μια βάσιμη αισιοδοξία, ότι οι απαιτήσεις μας θα ικανοποιηθούν.

Η σελίδα του βιβλίου στο Goodreads

Η σελίδα του βιβλίου στο Facebook

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
Προηγούμενο άρθροEffie’s World Part 10
Επόμενο άρθροEffie’s World Part 11

«Όταν ήμουν μικρή, έπεσα μέσα στη χύτρα με τις λέξεις. Έκτοτε, είτε τις λατρεύω ως αναγνώστρια, είτε τις χρησιμοποιώ ως άλλο μαγικό ζωμό, για να αγκαλιάζω τους φόβους μου και να τους μετουσιώνω σε δημιουργία.»

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz