Η οδύσσεια μιας γυναίκας που άφησε την καρδιά της να μιλήσει

μέσα από τα πάθη της.

 

Λίγο πριν τη μικρασιατική καταστροφή, ο άρχοντας Λέανδρος Βραχνός επιστρέφει μόνιμα στον τόπο του. Στόχος του, να παντρευτεί και να κάνει απογόνους. Θύμα του η Ελισσώ, ένα κορίτσι που η ζωή την ανάγκασε να γίνει γυναίκα. Μια γυναίκα που μόνο απώλειες είχε να θρηνήσει.
Η ζωή της Ελισσώς μαζί του ήταν ένα συνεχές βασανιστήριο. Το μόνο που ήθελε ο Βραχνός ήταν να του χαρίσει έναν γιο, γι’ αυτό και οι καθημερινοί βιασμοί ήταν ο μόνιμος ακόλουθός της. Προδομένη, παραδίνεται και βαδίζει μόνη το δρόμο που της χάραξε η μοίρα. Όμως, όταν το ημερολόγιό της πέφτει στα χέρια του άντρα της, η τιμωρία της είναι χειρότερη από το θάνατο. Κλειδωμένη στο κελάρι, χωρίς φαΐ και νερό, γυμνή μέσα στο φρικτό της σκοτάδι, θα νιώσει πως ήρθε το τέλος.Η Ελισσώ θα καταφέρει να το σκάσει εγκαταλείποντας ό,τι αγαπούσε περισσότερο. Με την ψυχή και το κορμί της λεηλατημένα, θα βρεθεί χαμένη ανάμεσα στο πλήθος των προσφύγων, που καταφτάνουν ξεριζωμένοι από τη Σμύρνη, στο λιμάνι του Πειραιά. Με καινούρια ταυτότητα, ο δρόμος της θα την οδηγήσει στα μπορντέλα, να πλένει και να καθαρίζει τα σπίτια με τα κόκκινα φανάρια. Έτσι άρχισε να υφαίνεται η μυστική δαντέλα της ζωής της…
Μοναδικός της στόχος να επιστρέψει πίσω στο νησί. Να έρθει αντιμέτωπη με τον άντρα της και τα εγκλήματα που έκανε εις βάρος της, και ήταν τόσα πολλά. Κάθε αποκάλυψη και ένας καημός. Κάθε απώλεια και πόνος.

Μια αληθινή ιστορία ανιδιοτελούς αγάπης και αυταπάρνησης μιας γυναίκας που δεν θέλησε ποτέ να φυλακίσει τα όνειρά της.

Κείμενο: Αγγελική Κατσιμάρδου

Όταν ήμουν μικρή θυμάμαι την μαμά μου να πλέκει ατέλειωτες δαντέλες. Δαντέλες σε όλα τα σχέδια, πολύπλοκες, απαιτητικές. Πάντα αναρωτιόμουν πως είναι δυνατόν με λίγο νήμα και ένα βελονάκι να κάνεις τόσο δύσκολα σχέδια και το χέρι να φεύγει με τέτοια ταχύτητα, που καλά-καλά δεν το έβλεπες. Έτσι ακριβώς είναι και αυτό το βιβλίο, μια ατέλειωτη, περίπλοκη, λεπτεπίλεπτη δαντέλα. Μόνο που το νήμα της απαρτίζεται από ανθρώπους. Μια δαντέλα που θυμίζει τον ιστό της αράχνης. Εξαιρετικά περίπλοκη, πανέμορφη, αλλά και θανατηφόρα. Μια «Μυστική Δαντέλα».

Η Ελισσώ, μια φτωχή κοπέλα, χτυπημένη από τον θάνατο του πατέρα της και την εγκατάλειψη του άνδρα που αγαπά, θα αναγκαστεί να παντρευτεί τον Βραχνό, τον πλούσιο του νησιού, για να σώσει την οικογένειά της από την φτώχεια και την πείνα, μόνο που έτσι θα υπογράψει την καταδίκη τους… την καταδίκη όλων τους. Στα χέρια του θα γνωρίσει την κακοποίηση και το μίσος και στην προσπάθειά της να σωθεί θα χάσει τα πάντα. Μόνη και απελπισμένη καταλήγει στον Πειραιά, μαζί με τους πρόσφυγες, για να δουλέψει σε έναν οίκο ανοχής, όπου, ανάμεσα σε πόρνες και «β’ κατηγορίας» ανθρώπους, θα γνωρίσει την φιλία, την ανθρωπιά και την οικογένεια ξανά. Οι άνθρωποι αυτοί θα την βοηθήσουν να σταθεί στα πόδια της αλλά και να ανέλθει οικονομικά.

Μα ο μέγας σκοπός της ζωής της είναι ο διακαής πόθος της να εκδικηθεί. Να κάνει τους ανθρώπους, που την οδήγησαν στο φευγιό και στην αποξένωση, να πληρώσουν για τα κρίματά τους. Και έτσι, αργά και μεθοδικά, στήνει ένα γαϊτανάκι συγκυριών που την οδηγούν σταθερά προς την τελική έξοδο, τον σκοπό της ζωής της: Να κάνει τους ενόχους να πληρώσουν για την διάλυση της οικογένειάς της και τον θάνατο των αγαπημένων της προσώπων. Όλους τους ενόχους, συμπεριλαμβανόμενων και αυτών που την έβλαψαν ψυχολογικά, αυτών που δεν στάθηκαν στο ύψος των περιστάσεων και την έριξαν – έρμαιο – στα χέρια του δυνάστη συζύγου της και της κακίας και ζηλόφθονης Αριστέας, της οικονόμου του.

Ένα βιβλίο συγκλονιστικό, που σε παρασύρει και σε σημαδεύει. Ένα βιβλίο που σε ταυτίζει με τους ήρωές τους και σε κάνει να πονάς και να θυμώνεις όπως κι αυτοί. Ένα βιβλίο που σε αρπάζει στις σελίδες του και σε κάνει να ζεις ανάμεσά τους. Τα συναισθήματα που σου γεννάει ποικίλα με κυρίαρχο αυτό του θυμού. Η δίψα της ηρωίδας για εκδίκηση περνάει στην δική σου ψυχή, την αφομοιώνεις και την κάνεις δική σου. Διαβάζεις ασταμάτητα και ελπίζεις να φτάσεις κι εσύ, μαζί με την ηρωίδα, στην λύτρωση.

Παραδόξως, είναι ένα βιβλίο που πραγματεύεται την εκδίκηση και την φέρει εις πέρας, χωρίς όμως η ηρωίδα να «λερώσει» τα χέρια της. Νομίζω ότι αυτό είναι και η κορυφαία στιγμή της ιστορίας και της συγγραφέως. Η εκδίκηση πρέπει να αφήνεται στα χέρια των ενόχων, χωρίς απαραίτητα να τους «τσαλακώνει». Μπορείς να ενορχηστρώνεις τα γεγονότα και να τα οδηγείς στην κορύφωση και να αφήνεις τους ενόχους να αναζητούν την δική τους τελική έξοδο. Σαν αρχαία τραγωδία, που βλέπεις τον θεό να κατευθύνει πρόσωπα και γεγονότα και ο ίδιος να είναι αφανείς ήρωας. Ένα βιβλίο που έχει πιάσει το νόημα της εκδίκησης και δεν φοβάται να κατευθύνει πρόσωπα και καταστάσεις στον πολυπόθητο στόχο: Την τιμωρία ή και τον θάνατο.

Δεν θα πω ψέματα, απήλαυσα την σκηνή της εκδίκησης και, μπορώ να πω, ότι ένοιωσα την ψυχή μου να ξαλαφρώνει, όπως και της ηρωίδας. Πολλά βιβλία πραγματεύονται την εκδίκηση, που όμως παραμένει άπιαστος στόχος, είτε γιατί φοβούνται οι συγγραφείς να ρίξουν την ηρωίδα στα μάτια των αναγνωστών και να την υποβιβάσουν στο επίπεδο των ενόχων, είτε γιατί πιστεύουν σε μία θεία δίκη. Εδώ, αυτό δεν ισχύει. Εδώ, η ηρωίδα θα αφιερώσει την ζωή της σ’ αυτόν τον σκοπό και θα προχωρήσει μέχρι τέλους. Εδώ, απλά θα δούμε ότι η πορεία της ζωής μας καθορίζεται από τις πράξεις και τις αποφάσεις μας και η ηρωίδα ζει και κατευθύνει την ζωή της με απώτερο σκοπό την εκδίκηση.

Μερικοί θα πουν ότι έτσι χάνεις το νόημα της ζωή και αναλώνεσαι σε έναν φαύλο κύκλο μίσους και εκδίκησης και ότι σιγά-σιγά μαραζώνεις και ξεχνάς να ζεις. Και από την άλλη, ποιος μπορεί να ζήσει, χωρίς να κάνει τους ενόχους να πληρώσουν για την καταστροφή και τον θάνατο που σκόρπισαν; Πώς μπορείς να συνεχίσεις να ζεις, όταν οι πράξεις σου στοίχισαν ζωές στην οικογένειά και στους αγαπημένους σου; Η συγγραφέας ισορροπεί την ηρωίδα σε μια εξαιρετική λεπτή γραμμή καταστροφής και αποφασιστικότητας. Μια λάθος κίνηση και η ηρωίδα θα χάνονταν στο μίσος της. Αντιθέτως, αυτό το μίσος έγινε εφαλτήριο για μεγάλα πράγματα. Δημιούργησαν μια άσβεστη δίψα για πλούτο και εξέλιξη. Σήκωσαν την ηρωίδα από το τέλμα που την είχε ρίξει η απώλεια και ο θρήνος και την έστησαν στα πόδια της. Την έκαναν μαχήτρια. Κι εδώ έγκειται η διαφορά μεταξύ των δυνατών και των αδύναμων ανθρώπων. Να χρησιμοποιείς τα αισθήματα για εξέλιξη και επιτυχία και όχι να βουλιάζεις σε αυτά και σ’ αυτό το βιβλίο βλέπουμε μια ηρωίδα που είναι πιο δυνατή από όλους τους άλλους μαζί. Πιο αποφασιστική, πιο επίμονη και πιο έξυπνη.

Είμαι σίγουρη ότι όποιος διαβάσει αυτό το βιβλίο δεν θα μείνει ανεπηρέαστος και θα λατρέψει και την γραφή της κυρίας Γαβριελάτου που σου περνάει όλα αυτά τα δυνατά συναισθήματα και σε βυθίζει στα γεγονότα, με την εξαιρετική και διεισδυτική πένα της. Ένα βιβλίο δυνατό και λυτρωτικό, ένα βιβλίο παράδειγμα, από αυτά που αναθεωρείς απόψεις ζωής.

Το βιβλίο κυκλοφορεί από τις «Εκδόσεις Έξη».

ΜΥΣΤΙΚΗ ΔΑΝΤΕΛΑ

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz