Review: Κυνήγι Μαγισσών της Χρύσας Βασιλείου

0
330

Οκτώβριος. Το Σάλεμ της Μασαχουσέτης, «η πόλη των μαγισσών», ετοιμάζεται πυρετωδώς για τις εορταστικές εκδηλώσεις εν όψει της γιορτής του Χάλοουιν. Ένας ακόμη φόνος, όμως, αναστατώνει τους κατοίκους και την αστυνομία. Ο άντρας που ανακαλύπτεται στραγγαλισμένος σε ένα νεκροταφείο φέρει πάνω του ένα χαρτάκι με τον αριθμό τρία· είναι το τρίτο θύμα ενός κατά συρροή δολοφόνου, που εμφανίστηκε στην πόλη το καλοκαίρι της ίδιας χρονιάς.

Ένα σύγχρονο κυνήγι μαγισσών έχει ξεκινήσει για τον επικεφαλής της έρευνας, τον επιθεωρητή Κρίστοφερ Μπλάκστοουν, και την ομάδα του. Μπορούν να προστατέψουν τους κατοίκους της πόλης και να ανατρέψουν το κλίμα ανασφάλειας; Μπορούν να δώσουν ικανοποιητικές απαντήσεις στα γιατί των οικείων των θυμάτων; Θα ανακαλύψουν για ποιον λόγο ο δολοφόνος κόβει τις γλώσσες των θυμάτων του; Ποιο είναι το τίμημα που πληρώνουν όλοι σ’ αυτή τη μαγική πόλη;

Κείμενο: Μαρία Μπακάρα
Επιμέλεια: Γιώργος Αγγελίδης

“No matter what anybody tells you, words and ideas can change the world.”
Dead Poets Society –  John Keating

 Ξεκινώντας να διαβάσω το νέο βιβλίο της Χρύσας Βασιλείου Κυνήγι Μαγισσών, το οποίο κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ωκεανίδα, είχα τεράστιες προσδοκίες -καθώς είχα λατρέψει το πρώτο της βιβλίο Σκιές από το Παρελθόν- αλλά και πολλά ερωτηματικά καθώς αγαπάω πολύ την ελληνική αστυνομική λογοτεχνία, αλλά όχι τα βιβλία η δράση των οποίων τοποθετείται στο εξωτερικό. Αυτή μου η αναγνωστική ιδιοτροπία με εμποδίζει συχνά από την απόλαυση ενός αστυνομικού μυθιστορήματος, όμως το συγκεκριμένο βιβλίο τοποθετείται στο Σάλεμ και τίποτα δεν είναι πιο απολαυστικό από το να διαβάζεις για την πατρίδα των μαγισσών. Είναι όμως όντως έτσι; Ήταν πράγματι το Σάλεμ πατρίδα μαγισσών; Και κατά πόσο μία αστυνομική ιστορία μπορεί να σου προσφέρει κάτι παραπάνω από απλή απόλαυση;

Το βιβλίο μάς ταξιδεύει χρονικά στο καλοκαίρι του 2018. Μία σειρά από ακρωτηριασμένα πτώματα εμφανίζονται σε διάφορα δημοφιλή σημεία του Σάλεμ και οδηγούν την αστυνομία σε αδιέξοδο. Καθώς το κουβάρι ξετυλίγεται  οι αρχές του τόπου συνειδητοποιούν πως έχουν να αντιμετωπίσουν έναν κατά συρροή δολοφόνο, του οποίου τα κίνητρα είναι αδύνατο να προσδιοριστούν. Τα θύματα δεν έχουν κανένα κοινό μεταξύ τους και ο χρόνος τρέχει εναντίον του επόμενου θύματος. Ο επιθεωρητής Κρίστοφερ Μπλάκστοουν αναλαμβάνει την υπόθεση και έχει να αντιμετωπίσει, εκτός από τον δολοφόνο -ή τους δολοφόνους – την πολιτική ηγεσία, τις οικογένειες των θυμάτων, αλλά και τους εφιάλτες που του προκαλεί η αντιμετώπιση του απόλυτου κακού.

Η Χρύσα Βασιλείου μας χαρίζει ένα καλογραμμένο, γρήγορο, κινηματογραφικό αστυνομικό θρίλερ. Μια πολυπρόσωπη αστυνομική περιπέτεια, με ξεκάθαρους στόχους και το κλασσικό ερώτημα «ποιος είναι ο δολοφόνος». Διαχειρίζεται άψογα πολλούς και διαφορετικούς χαρακτήρες και χτίζει αριστουργηματικά τα ψυχογραφήματα όλων ηρώων. Όμως το ερώτημα παραμένει: Τι άλλο έχει να προσφέρει αυτό το μυθιστόρημα, εκτός από την απλή απόλαυση της ανάγνωσης;

Καταρχάς, είναι εξαιρετικά προβληματικό να υποτιμούμε την ψυχαγωγία που μπορεί να μας προσφέρει η λογοτεχνία. Η δύναμη που έχουν οι λέξεις μπορεί κυριολεκτικά να αλλάξει τον κόσμο. Είναι απίστευτα σημαντικό να μπορούμε να απολαμβάνουμε ένα βιβλίο. Να βυθιζόμαστε στις σελίδες του χάνοντας το λεωφορείο και να το αγκαλιάζουμε σφιχτά μετά την ολοκλήρωση της ανάγνωσης, αρνούμενοι να το αποχωριστούμε. Εάν αυτό δεν είναι δύναμη, τότε τι είναι; Η Χρύσα Βασιλείου τα ξέρει όλα αυτά και τα χρησιμοποιεί. Τα χρησιμοποιεί για να αλλάξει την ιστορία. Μια ιστορία γραμμένη με το αίμα όλων εκείνων των πρωτοπόρων και δημιουργικών γυναικών που θυσιάστηκαν στο βωμό της θρησκοληψίας και της ασυδοσίας.

Ο τίτλος του βιβλίου έχει τριπλό ρόλο. Θα σας μιλήσω μόνο για τον έναν από αυτούς και τους άλλους θα τους ανακαλύψετε κατά την ανάγνωση. Η διακειμενική ανάλυση του τίτλου είναι ξεκάθαρη και σε συνδυασμό με τη χωροχρονική τοποθέτηση της ιστορίας -Σάλεμ κοντά στο Χάλογουιν- δεν αφήνει περιθώρια αμφισβήτησης. Η συγγραφέας χρησιμοποιεί ένα συγκεκριμένο συγγραφικό μοτίβο για να δώσει φωνή στον αληθινό πρωταγωνιστή του βιβλίου της. Το Σάλεμ. Πολύ έξυπνα αποφεύγει την περίοδο της πανδημίας και των επιπτώσεών της, δημιουργεί έναν ήρωα αστυνομικό χωρίς τα πάθη και τα συμπεριφορικά κλισέ που έχουμε παρατηρήσει σε άλλους ήρωες αντίστοιχων βιβλίων, και περιγράφει τα μακάβρια αποτελέσματα των δολοφονιών με χειρουργική δεινότητα. Ταυτόχρονα, μας παρουσιάζει το Σάλεμ με χρώματα φωτεινά, θερμά, γεμάτο καλοσύνη, συνεργασία, ανθρωπιά και ειλικρίνεια. Γεμάτο από τις κραυγές των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν γιατί κάποιοι θεωρούσαν πως οι ζωές τους έχουν μικρότερη σημασία, τα σώματα τους λιγότερη αξία.

Η συγγραφέας Χρύσα Βασιλείου καταφέρνει να μιλήσει, με άρρητο τρόπο, για όλα αυτά που μας πνίγουν, που μας θυμώνουν, για όλες τις φορές που η ελευθερία παραβιάστηκε από την εξουσία, την όποια εξουσία. Και το κάνει γνωρίζοντάς μάς κάθε γωνιά του Σάλεμ, χωρίς διδακτισμό αλλά με τον τρόπο του ανθρώπου εκείνου που γνωρίζει την ιστορία, τη σέβεται, τη σκέφτεται κριτικά και την επαναπροσδιορίζει, χωρίς να την αποδομεί.

Στο τέλος της ανάγνωσης θα έχετε ανακαλύψει το πραγματικό Σάλεμ, τον γνήσιο συνδυασμό αναγνωστικής απόλαυσης και γνώσης και ίσως έχετε βρει τον δολοφόνο. Μην ξεχνάτε πως δε χρειάζεται να επισκεφθείτε το Σάλεμ για να γνωρίσετε μαγικούς τόπους. Αρκεί να διαβάζετε βιβλία.

Το βιβλίο θα το βρείτε εδώ: https://www.greekbooks.gr/books/logotehnia-c-10/astynomiki-logotechnia/kynigi-magisson.html

 

Απαντήστε στο θέμα

Σχολιάστε πρώτοι!

Ενημέρωση για
avatar
wpDiscuz